Realizacje naszych klientów

<b>Siedziba PEM</b> - Francja

Siedziba PEM - Francja

» więcej zdjęć, więcej realizacji

Polecany film szkoleniowy

Integration with other Autodesk programs (steel)

AutoCAD Structural Detailing Stal
Integration with other Autodesk programs (steel)

 
więcej filmów

Tworzenie modelu konstrukcji w programie ROBOT Millennium – porady

Jedną z podstawowych czynności podczas tworzenia modelu obliczeniowego konstrukcji jest wprowadzenie geometrii. W zależności od wielkości i stopnia skomplikowania konstrukcji, etap ten bywa najbardziej czasochłonny. Warto poznać kilka czynności, dzięki którym można często znacznie przyśpieszyć proces tworzenia modelu.

I. Jak wykorzystać rysunek rzutu płyty z pliku CAD

Jeśli dysponujemy klasycznym rysunkiem rzutu kondygnacji CAD (np. w pliku .dwg), to możemy go użyć do utworzenia modelu w programie ROBOT Millennium. Cały proces możemy podzielić na dwa etapy:

a) przygotowanie rysunku

W pierwszej kolejności kasujemy z pliku wszystkie nieprzydatne rzuty, przekroje, tabelki itp., zostawiając jedynie rzut z obrysem interesującej nas płyty. 

Kolejnym krokiem jest usunięcie wszystkich zbędnych elementów rzutu, które nie są nam potrzebne podczas tworzenia modelu obliczeniowego; czyli opisów, symboli architektonicznych, linii wymiarowych itp. Zostawiamy jedynie obrys zewnętrzny płyt, obrysy otworów, słupy, ściany, oraz ewentualnie inne punkty charakterystyczne, które mogły by się przydać podczas tworzenia modelu. W przypadku ścian najbardziej interesują nas ich osie (w tym miejscu znajdować się będzie podpora liniowa), dlatego jeśli nie ma ich na rzucie, najlepiej jest je na tym etapie dorysować. Podobnie w przypadku słupów – niekiedy warto dorysować i zostawić np. tylko przekątną podpory, aby po wczytaniu rzutu do programu ROBOT Millennium, można było szybko wstawić węzeł w miejscu środka słupa. Jeśli poszczególne elementy rzutu znajdują się na odpowiednich warstwach, etap ten można bardzo szybko wykonać poprzez wyłączenia zbędnych warstw.

Kolejną czynnością jest rozbicie rysunku rzutu. W efekcie powinniśmy dysponować rysunkiem składającym się z podstawowych obiektów graficznych typu linia, polilinia itp. Ostatnim etapem jest zapisanie pliku CAD najlepiej w formacie DXF.  

Ważne jest również to, abyśmy znali jednostkę, w jakiej wprowadzony został rysunek rzutu. Chodzi o to, aby wiedzieć, czy będziemy musieli w późniejszym etapie przeskalować rysunek. Jeśli na przykład rzut narysowany był w centymetrach, wówczas podczas wczytywania go do programu ROBOT Millennium, należy przeskalować go do metrów.

b) wczytanie rysunku

Otwieramy program ROBOT Millennium i tworzymy nowe zadanie – moduł płyta. Następnie wywołujemy okno do otwierania pliku (menu górne Plik\Otwórz projekt) i w liście Typ pliku zmieniamy ROBOT 97/Millennium (*.rtd) na DXF format (*.dxf). Po tym wskazujemy zapisany uprzednio przez nas plik DXF z rzutem płyty i klikamy w Otwórz.

Po tym pojawia się okno Parametry wczytywania pliku DXF. Należy w nim odznaczyć Rozbicie obiektów na elementy skończone, po czym również odznaczyć Zamiana obiektów liniowych (linie, poliginie, łuki) na pręty. Pozostałe parametry pozostawiamy bez zmian i zatwierdzamy klikając w OK. 

Pojawi się teraz kolejne okno: Wstawianie konstrukcji. Możemy za jego pomocą:

a)  określić punkt wstawienia – najczęściej pozostawiamy domyślny punkt 0;0;0 (w razie potrzeby można później przesunąć płytę przy pomocy standardowego polecenia do translacji)

b)  zdefiniować współczynnik skali – np., jeśli rzut CAD był narysowany w metrach, to współczynnik pozostawiamy równy 1, jeśli rzut CAD był w milimetrach, to współczynnik powinien wynosić 0,001

c) obrócić rzut – w przypadku, gdy rzut płyty w programie CAD był narysowany w innej płaszczyźnie, lub pod innym kątem, niż widoczny po wczytaniu do programu

Przed ostatecznym wstawieniem rysunku możemy podejrzeć rzut płyty, jak również wpływ powyższych opcji poprzez kliknięcie w Zastosuj. Widoczny jest wówczas podgląd rzutu płyty. Jeśli nie widać płyty, to należy pomniejszyć widok (Ctrl+Alt+D), lub ustawić widok 3D (Ctrl+Alt+0). Kliknięcie w OK ostatecznie zatwierdza zmiany i od tej chwili możemy się cieszyć w programie ROBOT Millennium rzutem płyty z pliku CAD.

 

Powyższy mechanizm można zastosować również podczas importu płaskiego lub przestrzennego modelu prętowego z pliku CAD. Przykładowo, jeśli dysponujemy rysunkiem modelu hali stalowej 3D, w którym pręty pokazane są jako ich osie, to po wczytaniu do programu Robot Millennium zostaną one zamienione na prętowe elementy skończone.

II. Jak zmienić średnicę zbiornika cylindrycznego

Załóżmy, iż mamy gotowy model zbiornika cylindrycznego, który już wykorzystaliśmy do obliczeń. I okazało się, że potrzebujemy raz jeszcze przeprowadzić obliczenia dla podobnego zbiornika, różniącego się jedynie średnicą. Aby nie tracić czasu na ponowne tworzenie modelu, nadawanie obciążeń, itp. wykorzystamy istniejący już model zbiornika, modyfikując jedynie jego średnicę. I choć można do tego zagadnienia podejść na różne sposoby, to zastosujemy najszybszy – przeskalowanie poprzez transformację układu współrzędnych.

Otwieramy zatem zadanie z modelem zbiornika, selekcjonujemy całą konstrukcję, po czym wywołujemy okno do transformacji układu współrzędnych (menu górne Edycja\Edytuj\Transformacja układu współrzędnych).

W tak otwartym oknie na początek odznaczamy opcję Układy ortogonalne bez skalowania. Potem klikamy w przycisk Parametry, a następnie w tak wywołanym okienku zmieniamy Tryb edycji z Kopiowanie na Przesuwanie i zamykamy to okienko poprzez OK.

Teraz przechodzimy do ustalania położenia wyjściowego i docelowego układu współrzędnych. Zakładając, iż środek dna zbiornika (środek symetrii) ma współrzędne (0;0;0), właśnie ten punkt będzie początkiem wyjściowego układu współrzędnych. Definiując w sposób pełny wyjściowy układ współrzędnych wpisujemy kolejno:

Początek (P0): 0;0;0
Oś x (PX): 1;0;0
Oś y (PY): 0;1;0
Oś z (PZ): 0;0;1
Docelowy układ współrzędnych określamy jak niżej:
Początek (P0): 0;0;0
Oś x (PX): 1.2;0;0
Oś y (PY): 0;1.2;0
Oś z (PZ): 0;0;1

Zauważmy, iż wartość długości wektora w kierunku osi x i y w docelowym układzie współrzędnych (1.2) jest większa o 20% od długości wektora w układzie wyjściowym (1). Oznacza to, iż właśnie o 20% zostanie zwiększona średnica dna zbiornika. Długość wektora w kierunku osi z nie zmieniła się, toteż wysokość zbiornika pozostanie bez zmian.

Po wpisaniu powyższych wartości i zatwierdzeniu poprzez przycisk Wykonaj, zobaczyć można zmodyfikowany kształt zbiornika. Choć transformacja układu współrzędnych została w tym przykładzie wykorzystana do skalowania modelu w jednej płaszczyźnie, to polecenie to może być wykorzystanie przy wielu różnych sytuacjach, w których potrzebujemy w odpowiedni sposób zdeformować model (bądź jego fragment). Zapraszam do eksperymentowania z tą bardzo ciekawą opcją. 

III. Schody spiralne – czyli edycja złożona

Postawmy sobie zadanie utworzenia modelu obliczeniowego schodów spiralnych, w którym kolejne stopnie zostaną zamodelowane jako pręty wspornikowo zamocowane do słupa.

W tym celu w module Rama przestrzenna zaczynamy od wrysowania słupa – w naszym przykładzie niech będzie to słup o wysokości 3 m. Następnie wprowadzamy pręt poziomy, połączony z jednej strony ze słupem, np. o długości 1 m. No i teraz rodzi się pytanie – jak szybko skopiować ten pręt do góry, a jednocześnie obrócić o odpowiedni kąt. Rozwiązaniem jest Edycja złożona (menu górne Edycja\Edycja złożona).

Po wywołaniu okna Edycji złożonej w polu Translacja wpisujemy o ile dany pręt reprezentujący stopień ma być skopiowany w pionie. W naszym przykładzie niech będzie to 20 cm, – czyli wpisujemy wektor translacji (0;0;0.2).

Następnie w polu Rotacja wpisujemy współrzędne początku i końca osi obrotu – w naszym przykładzie będą to współrzędne początku i końca słupa. Czyli Początek osi: (0;0;0), Koniec osi: (0;0;3).

Zakładamy Kąt obrotu 24 stopnie, a w polu Liczba powtórzeń wpisujemy 15 (czyli tyle razy zostanie skopiowany i obrócony pręt).

Na koniec klikamy w przycisk Parametry i upewniamy się, że Tryb edycji ustawiony mamy na Kopiowanie, a Kolejność operacji na Translacja Rotacja. W razie potrzeby zmieniamy te ustawienia na powyższe.

Po kliknięciu w przycisk Wykonaj program wygeneruje model schodów spiralnych.

 

Oczywiście ta operacja może zostać wykorzystania do utworzenia innych podobnych obiektów, np. schodów spiralnych, w których stopnie wykonane są z paneli.

IV. Jak szybko wstawić słupy pod płytę

Jeśli tworzymy model przestrzenny płytowo słupowy, zazwyczaj rozpoczynamy od narysowania płyty, by w kolejnym kroku wstawić słupy. Jednak rysowanie słupów w przestrzeni, choć nie jest to czynność szczególnie trudna, może być dość pracochłonna. Dlatego niekiedy warto skorzystać z bardzo prostej, a jednocześnie szybkiej metody – tworzenia prętów przez kopiowanie węzłów z ciągnięciem.

Zakładam, że mamy już narysowaną płytę i wiemy gdzie będą znajdować się słupy. Pierwszą czynnością jest wstawienie węzłów we wszystkich miejscach na powierzchni płyty, w których znajdować się będą słupy. Jako że robimy to na rzucie płaskim, zazwyczaj wykonujemy to bardzo szybko.

Do następnej czynności będziemy potrzebowali mieć wyselekcjonowane wstawione poprzednio węzły. Możemy w tym celu użyć selekcji graficznej, lub np. z rozwijalnego pola selekcji węzłów (znajduje się na górnym pasku ikon – tuż pod ikoną do zapisywania pliku) wybrać Węzły - wszystkie.

Teraz otwieramy okno do translacji (Edycja\Edytuj\Przesuń).
 
Wektor translacji wpisujemy zgodnie z zakładaną wysokością słupa, np. (0;0;-3). Tryb edycji powinien być ustawiony na Kopiowanie. I na koniec należy włączyć Ciągnięcie. Po kliknięciu w Wykonaj zaznaczone węzły zostaną skopiowane 3 m w dół, a pomiędzy nimi wygenerowane zostaną pręty. 

 

Ostatnią czynnością jest odpowiednie przypisanie przekrojów dla słupów, (jeśli automatycznie wygenerowane słupy są z innego profilu niż potrzebujemy).

Mateusz Budziński